อดีต...

posted on 15 Mar 2011 02:18 by iphong
 
ที่คนเราโหยหาอดีตก็เพียงเพราะว่าอดีตมันสวยงามกว่าปัจจุบัน
ลองถ้าอดีตของคุณมันโหดร้าย คุณยังอยากจะย้อนกลับไปรึเปล่าหล่ะ ???

เพราะอดีตมันสวย แล้วมันย้อนคืนกลับไปไม่ได้
เราเลยมักจะถูกอดีตทำร้ายอยู่บ่อยๆ ...

เมื่อภาพเหล่านั้นมันย้อนคืนมา มันไม่ได้มาแค่เพียงภาพ
แต่มันนำพาความรู้สึกกลับมาด้วยเสมอ ...

เป็นเรื่องธรรมดาที่จะทรมาณกับการหวนคืนมาของอดีตในรูปแบบความทรงจำ
เพราะเราไม่สามารถรู้สึกแบบนั้นได้อีกต่อไปแล้ว ...

ผู้ทรงอิทธิพล...

posted on 24 Oct 2010 01:13 by iphong
 
 
คุณคือผู้ทรงอิืทธิพลในชีวิตฉัน...
 
คุณมีอำนาจมากเหลือเกินต่อความรู้สึก ความคิด และ การกระืำทำของฉัน
 
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่
 
แต่ที่รู้ตอนนี้คือ...
 
ฉันปล่อยให้คุณมีอิทธิพลต่อตัวฉันมากเกินไปแล้วหล่ะ
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
 
คุณรู้ไหม...
 
ฉันทนไม่ได้ที่จะเห็นคุณโกรธ คุณงอน หรือ คุณน้อยใจ
 
ฉันต้องรีบแก้ไขให้คุณกลับมาเป็นเหมือนเดิม
 
แม้ในบางครั้งมันจะดูไม่มีเหตุผลเลยก็ตาม
 
เพราะอะัไรหน่ะหรอ...
 
ก็เพราะฉันไม่อยากจะสูญเสียคุณไปไง
 
เหตุผลง่ายๆ ของการที่ฉันยอมคุณทุกอย่าง
 
แค่อยากให้มีคุณอยู่ข้างๆ อย่างนี้ไปนานๆ
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
 
ถึงคราวที่ฉันน้อยใจ และเสียใจกับสิ่งที่คุณทำ
 
คุณรู้ไหม...
 
ฉันทำได้แค่เก็บมันเอาไว้ในใจคนเดียว
 
เพราะอะไรหน่ะหรอ...
 
ก็เพราะฉันไม่กล้าจะแสดงออกไปหน่ะสิ
 
ฉันกลัว...
 
กลัวเหลือเกินว่าถ้าฉันงอนคุณ คุณจะโกรธฉันกลับ
 
และก็วกเข้าเหตุผลเดิมๆ
 
เพราะฉันสูญเสียคุณไปยังไงหล่ะ
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
 
ก็อย่างที่ว่า...
 
คุณมันเป็นผู้ทรงอิทธิพล
 
มาเฟีย !!!
 
ร้ายกาจ...
 
คุณทำให้ฉันเต็มใจที่จะร้องไห้
 
คุณทำให้ฉันเต็มใจที่จะเจ็บปวด
 
คุณทำได้ยังไงกันนะ... ???
 
 

ฝันร้าย...

posted on 19 Oct 2010 19:24 by iphong
 
 
ค้นพบแล้วว่า... การนอนตอนบ่ายๆยาวไปถึงเย็นๆนั้น ทำให้ฉันฝันร้าย
 
หลายรอบแล้วที่ฉันหลับตาลงตอนบ่าย แล้วไปพบกับฝันร้าย...
 
วันนี้ก็เช่นกัน...
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 
เกิดอาการแพ้อะไรขึ้นมาก็ไม่รู้
 
ฉันเลยต้องกินยาแก้แพ้เข้าไปชุดใหญ่
 
แต่ละตัวก็ทำให้ง่วงได้เหลือเกิน
 
ระหว่างที่กำลังนอนดูหนังผ่านเคเบิ้ลหน้าทีวี
 
หนังตาของฉันเริ่มหนัก และปิดตัวลงเป็นระยะๆ
 
ฉันตัดสินใจปิดทีวี แล้วเดินไปล้มตัวลงบนที่นอน
 
และแล้ว ฉันก็เข้าสู่ห้วงนิทราในเวลาเพียงเสี้ยวนาที
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 
ภาพเหตุการณ์ที่ฉันเฝ้าคิดมาตลอด
 
วิ่งขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจไปยังสมอง
 
ชัดเจน เกินกว่าจิตใจของฉันจะรับไหว
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 
ฉันลืมตาตื่น หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อดูเวลา
 
สองชั่วโมงแล้วหรอ เหมือนฉันพึ่งหลับไปได้ไม่นาน
 
ฉันรู้สึกได้ถึงหยดน้ำอุ่นๆที่เบ้าตาและข้างแก้ม
 
อีกแล้วหรือเนี่ย ที่ฉันฝันร้ายและร้องไห้ขณะหลับ
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 
ฉันนั่งนิ่งอยู่ในความมืดเป็นเวลานาน
 
ภาพฝันร้ายยังคงแวบเข้ามาในหัว
 
น้ำตาไหลออกมาอีกแล้ว
 
ฉันเงยหน้าสูง บีบจมูกตัวเอง เพื่อกลั้นมันไว้
 
สุดทานทน ฉันปล่อยมันไหลตามใจของมัน
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 
สองมือโอบกอดตัวเองเอาไว้
 
ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วร่างกายของฉัน
 
ฉันรู้สึกเหมือนร่างกายของฉันกำลังจะแตกออกจากกัน
 
ฉันต้องกอดตัวเองให้แน่นขึ้นไปอีก
 
กอบโกยวิญญาณและร่างกาย ไม่ให้มีสิ่งใดล่วงหล่น
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
 
หลังจากปล่อยตัวเองให้จมกองน้ำตาสักพักหนึ่ง
 
ฉันลุกขึ้น เดินไปยังห้องน้ำ
 
เปิดน้ำให้ไหล แล้วฟังเสียงมัน
 
 
วักน้ำขึ้นมาล้างหน้า

ฉันมองหน้าคนในกระจก

แล้วฉันก็ยิ้มให้เขา...
 
แล้วบอกกับเขาว่า...
 
ไม่เป็นไรนะ มันก็แค่ฝันร้าย
 
(ที่รอวันเป็นจริง)
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล. 19:53 >>> คิดถึง "มุกดากับสาหร่าย" ของ ดวงแก้ว กัลยาณ์ฯ

edit @ 19 Oct 2010 19:50:47 by iphong